تمام احاديثى كه تا كنون ذكر كرديم ، مطابق با صحيح البخارى بوده است ، بجز هشت حديث آن . از سنن أبى داوود ، يك حديث و از سنن ابن ماجة ، دو حديث و از مسند ابن حنبل هم پنج حديث ، نقل شده است . اينها همه در جهت اثبات خلافت ابو بكر ، به كار گرفته شده است . دليل خلافت ابو بكر ، امامت يافتن اوست بيست و يك . حسن بصرى مىگويد : پيامبر خدا ( ص ) در حالى كه بيمارى آخر عمرش را مىگذراند ، ابو بكر را مأمور كرد كه با مردم ، نماز بخواند . حسن بصرى ، علّت امامت يافتن ابو بكر را اين چنين ، بيان مىكند : تا مردم بدانند كه به خدا سوگند - ، صاحب و سرپرستشان بعد از پيامبر ، كيست . « 1 » عمر بن عبد العزيز ، شخصى را نزد حسن بصرى فرستاد تا سؤال كند : آيا پيامبر خدا ، ابو بكر را به جانشينى برگزيد ؟ حسن بصرى ، در پاسخ او گفت : آيا رفيق تو در شكّ است ؟ سوگند به آن خدايى كه جز او خدايى نيست ، قطعاً او را به جانشينى ، انتخاب كرد ؛ زيرا تنها او را به نماز ، امر كرد ، نه ديگران را ، و ابو بكر ، از خدا مىترسيد كه سرْ خود ، بر اين مسند ، تكيه زند . « 2 » بيست و دو . ابو عوانه ( م 316 ق ) ، در مسند خود ، بعد از روايت نمودن بعضى از احاديث ذكر شده ، مىگويد : اين احاديث ، خلافت

--> ( 1 ) . أنساب الأشراف ، ج 1 ، ص 560 . امّا با توجّه به منابع درجهء اوّل تاريخى ، مردم ، شكّى نداشتند كه على ( ع ) ، بعد از پيامبر ( ص ) ، جانشين و وصىّ ايشان است . ( 2 ) . همان ، ص 561 .